Z życia wzięte...

I po urodzinach. Jestem teraz kobietą dojrzałą, 30-letnią przedstawicielką swojego gatunku ;-). Dzień był cudowny (chyba drugi raz odkąd pamiętam nie padał śnieg!). Pyszny obiad, który nie ja ugotowałam ;-). Spacer po mieście. Życzenia od najbliższych i tych trochę dalszych. Przecudny prezent. Prześliczny kwiatek. Ogólnie super! Lubię obchodzić urodziny, nawet jeśli z każdym rokiem robię się starsza i (jak to jeden znajomy ładnie powiedział) gdy muszę iść na zakupy żeby wymienić wszystkie "kremy do lat 30" na "kremy 30+" ;-). Lubię gdy ten dzień jest choć trochę inny. Gdy mogę go spędzić z bliskimi mi ludźmi i gdy dowiaduję się kto w ogóle o mnie pamięta. I nawet samodzielne robienie tortu dla siebie może być zabawne, bo chociaż wiem, że będzie mi smakował i będzie mój :-) A że wyglądem daleko mu do artyzmu to w niczym nie przeszkadza. Najważniejsze, że był, że był mój, że nie był słony ;-) i że jeszcze odrobina go została! :-D

To był wspaniały dzień!