Z życia wzięte...

No i już. Koniec ze stresem. Teraz czas na nudę. Tak właśnie, teraz będę się nudzić. Od dzisiaj do odwołania, czyli do czasu znalezienia pracy/szkoły/innego zajęcia. Bo właśnie tak oto wczoraj skończyłam szkołę.

Zdałam egzamin państwowy z języka szwedzkiego na poziomie końca podstawówki i jako osoba wykształcona zostałam skreślona z listy uczniów. I teraz nie mam co ze sobą począć. Wróciłam niemalże do punktu wyjścia, z tą różnicą, że za tydzień będę mieć papierek, że jakoś tam mówię po szwedzku. I tyle. Następny poziom zacznie się dopiero w styczniu, więc mam parę miesięcy przerwy. Sama nie wiem po co się tak starałam na egzaminie. Mogłam przecież napisać słabiej i teraz zamiast się martwić to odrabiałabym lekcje na jutro. A tak... Znowu wracam do starego "kieratu": śniadanie, sprzątanie, komputer, myślenie co dalej, wyszukiwanie zajęć, obiad, film, spać i od nowa. Nuda jak w polskim filmie...

Jednym z nielicznych pozytywów zaistniałej sytuacji jest to, że może wreszcie znajdę pracę, skoro oficjalnie znam język... Czego sobie i wszystkim dookoła życzę, bo inaczej zamęczę świat swoim marudzeniem.