Z życia wzięte...

Znalazłam pracę. I już nawet pracuję. Jeszcze nielegalnie, ale ponoć mam podpisać umowę niedługo. Oczywiście nie jest to szczyt moich marzeń, ale przynajmniej mam jakieś pieniądze, żeby się urządzać. Co to za praca? Echh... Coś czego nigdy nie chciałam robić.

Otóż zostałam sprzątaczką :-(. Wstyd się przyznać, ale sprzątam ludziom domy za pieniądze. Odbieram też dzieci z przedszkola i siedzę z nimi do przyjścia rodziców, ale to marginalny zakres moich obowiązków. Głównie jeżdżę od domu do domu i sprzątam. Nie cierpię sprzątać! Jest to chyba najbardziej przeze mnie znienawidzona dziedzina życia. Syzyfowa praca. Beznadzieja. A jednak to robię. Nisko upadłam... Jedna z pań, której sprzątam, chwali się teraz, że u niej to sprząta doktorantka... Powód do dumy... A ja zaciskam zęby, wstaję rano i jadę na drugi koniec miasta, żeby wyczyścić komuś kibel, wyjąć włosy z wanny, podnieść z podłogi śmierdzące gacie czy też grzebać w śmieciach wyjmując kartony po mleku (w ramach segregacji śmieci). Piękna praca... Ale chociaż płacą, co pozwala mi z radością myśleć, że już za parę tygodni będzie mnie stać na kupno pralki do nowego mieszkanka. W sumie to na używaną już by mnie było stać (po tygodniu pracy), ale jeśli się chcę dorzucić do kredytu i czynszu to jeszcze trochę muszę uzbierać. Tak więc muszę łapać za ściery i jazda do następnego domu. Już jutro o 8 następne mieszkanie.

A propos kupna mieszkania, to obecnie musimy się szybko urządzić. Za tydzień przeprowadzka, za tydzień też przyjeżdżają moi Rodzice na parę dni. Tak więc nie pozwiedzają sobie za bardzo, ale będą mieli tą cudowną możliwość obejrzenia obu naszych mieszkań w jednym czasie ;-). Szkoda tylko, że ciągle nie mamy na czym ich położyć spać w nowym lokum, bo 1.11 musimy się już raczej wynieść stąd na dobre. A nie położę ich przecież na dmuchanym materacu czy na podłodze. Tak więc poszukiwania rozkładanej sofy do salonu trwają dość intensywnie.

Sporo mebli innego typu mamy już zamówionych i tylko czekają na odbiór u obecnych właścicieli. Tak, meblujemy się z drugiej ręki, bo na nówki nas zwyczajnie nie stać. Z drugiej strony jeśli mam wydać 12 tys. koron na nowy stół z krzesłami podczas gdy ten sam stół nieco już używany mogę mieć za 2 tys. to ja się nie waham. Odpucuję go sobie w domu i będzie idealny. A przynajmniej już ma wyrobiony jakiś charakter i nie wygląda jak świeżo ze sklepu, co w przypadku tego akurat stołu ma spore znaczenie. Jak już będzie stał w mieszkanku to zrobię zdjęcia i będzie jasne o co mi chodzi ;-).

Z kolejnej już strony są rzeczy, które niestety musimy kupić nowe i nie przeskoczymy tego. Jednak w większości są to rzeczy, które mogą trochę poczekać aż uzbieramy nieco gotówki. A że gotówkę zbiera się pracując to wracam do tytułu notki :-). I tą oto klamrą zakończę te wypociny i pójdę wyjąć i powiesić pranie. W końcu u siebie też czasem muszę sprzątać choć trochę...